Pablo Neruda (1904-1971)
Pablo Neruda je pseudonim za čileanskog pesnika Rikarda Eliesera Neftali Rejesa Basoalta, rođenog 1904. godine. Može se ukratko reći da su njegov život obeležile poezija i politika. 1923. godine prodao je su svoju imovinu kako bi finansirao svoju prvu zbirku pesama ''Sumrak''. Ta knjiga je i objavljena pod pseudonim Pablo Neruda pod kojim će ovaj veliki pesnik kasnije biti poznat i cenjen u svetskoj književnosti a koji je morao da uzme zbog toga što se njegova porodica nije slagala sa izborom njegove profesije. Već sledeće godine Pablo Neruda je uspeo da pronađe izdavača za svoju narednu knjigu ''Dvadeset pesama o ljubavi i jedna očajnička pesma'' koja mu je donela slavu i nakon koje je napustio studije, posvetivši se svojoj umetnosti.1927. godine Neruda je započeo svoju diplomatsku karijeru u Latinskoj Americi. Prvo je bio konzul u Burmi a zatim i konzul Čilea u Buenos Airesu. Tu je započeo svoje prijateljstvo sa čuvenim španskim pesnikom Federiko Garsija Lorkom nakon čega se preselio u Madrid gde je osnovao i jedan književni časopis ''Zeleni Konj za poeziju''. Početak španskog građanskog rata sprečio ga je u njegovom stvaralačkom i političkom angažmanu. Od tada se vrlo često vraćao u Čile ali i odlazio iz njega. Kada se 1943. vratio u Čile imenovan je za poslanika Komunističke partije, ali kada je Senat Komuniste proglasio nezakonitim Neruda je bio izbačen iz Senata. U to vreme je objavio zbriku pesama ''Obične pesme''. 1952. godine oženio se po treći put i to sa Matilde Urutia. U narednih dvadeset godina nastojao je da piše i to o temama koje se tiču opšteg dobra pa je dobio epitet narodnog pesnikа. Tokom tog perioda Neruda je dobio više prestižnih nagrada među kojima su svakako najznačajnije ''Međunarodna nagrada za mir'' 1950. godine, ''Lenjinova i Staljinova nagrada za mir'' 1953. godine i konačno Nobelova nagrada za književnost 1971. godine. Pošto mu je ustanovljen rak dok je bio na funkciji ambasadora u Francuskoj, umro je od leukemije 1973. godine u Santjagu u Čileu.Stilski, prešao je put od neoromantizma preko nadrealizma do čiste borbene i socijalne poezije. Osnovne su mu teme u ranijim godinama ljubav, kasnije pustoš, samoća, patnje, borba i smrt. Njegov vulkanski temperament, večita spremnost da na nešto reaguje i da se za nešto bori, učinila ga je jednim od najplodnijih (30 zbirki), ali i kvalitativno najneujednačenijih velikih pesnika XX. veka
